Είστε εδώ:

Τα καραβάκια των ευχών της Αγίας Βαρβάρας στη Δράμα!

Θυμάμαι πως όταν ήμουν μικρή περίμενα πως και πως αυτήν την στιγμή… Μέρες νωρίτερα, μαζί με τα ξαδέλφια μου, μετατρέπαμε το σπίτι σε εργαστήριο, πιάναμε τα σύνεργά μας, βάζαμε την παιδική φαντασία μας και δημιουργούσαμε , μα τι άλλο, καραβάκια. Ξύλα, ψαλίδια, υφάσματα από τις πετσέτες της μαμάς, μπογιές, φελιζόλ και ό,τι άλλο θεωρούσαμε πως θα μας βοηθούσε να φτιάξουμε το ομορφότερο καράβι του κόσμου. Αυτό που θα μετέφερε τις ευχές μας, τις ελπίδες και τις προσδοκίες μας.

 DSC0734

Και όταν πια ήταν όλα έτοιμα, περιμέναμε με ανυπομονησία το σούρουπο, στις 3 του Δεκέμβρη, παραμονή της Αγίας Βαρβάρας, για να μετατραπούμε σε μικρούς καπετάνιους. Ο καιρός δεν μας ένοιαζε, παρά μόνο να βρισκόμαστε στην ώρα μας, στη λίμνη της Αγίας Βαρβάρας, για να βάλουμε πάνω το κεράκι μας και να καμαρώσουμε το καραβάκι μας όταν θα ξεκινούσε το ταξίδι του. Η αγωνία μας ήταν μεγάλη, δε θέλαμε με τίποτα να σβήσει, αλλά να πλεύσει όσο πιο μακριά γινόταν και εμείς να το παρακολουθούμε όσο πήγαινε το μάτι μας. Δε θα ξεχάσω ποτέ πόσο μαγευτικό ήταν το σκηνικό στα παιδικά μου μάτια και έτσι το βλέπω και τώρα.
Αμέσως μετά, μικροί και μεγάλοι πηγαίναμε στο σπίτι για να γευτούμε τη ζεστή και μυρωδάτη βαρβάρα (γλυκό που μοιράζεται για την καλή υγεία των παιδιών του σπιτιού).

FIL 7598

Ο μύθος και οι εκδοχές του εθίμου
Ο μύθος των πηγών της Αγίας Βαρβάρας λέει, πως όταν το 1830 η Δράμα κατακτήθηκε από τους Τούρκους, το εκκλησάκι που υπήρχε εκεί γκρεμίστηκε για να χτιστεί ένα τζαμί. Ανήμερα της Αγίας Βαρβάρας, τα σχέδια των κατακτητών άλλαξαν καθώς η περιοχή πλημμύρισε με νερό και έτσι το τζαμί δεν χτίστηκε ποτέ.
Από τότε η Αγία Βαρβάρα έγινε η πολιούχος της Δράμας και ακριβώς απέναντι από τη λίμνη με τα θεμέλια, χτίστηκε η καινούρια εκκλησία που αφιερώθηκε στην Αγία που έσωσε το εκκλησάκι της. Έκτοτε, στις 4 του Δεκέμβρη κάθε χρόνο η πόλη τιμά τη μνήμη της πολιούχου της.

Δείτε επίσης:   Ποτάμια νερού δημιούργησε η βροχή στη Θεσσαλονίκη

 DSC0719

Ακολούθησε το έθιμο με τα καραβάκια, οι εκδοχές του οποίου είναι δύο. Σύμφωνα με την πρώτη, την παραμονή της Αγίας Βαρβάρας μετά τη λιτανεία, οι πιστοί θέλοντας να ανάψουν το κερί τους έστελναν στο βυθισμένο εκκλησάκι ένα κερί επάνω σε ένα σανίδι ξύλου.
Η δεύτερη εκδοχή βασίζεται στο γεγονός του ότι η Αγία Βαρβάρα εκτός από προστάτιδα του πυροβολικού ήταν και η προστάτιδα των κοριτσιών για την καλή τους φήμη κι αποκατάσταση. Έτσι όλα τα ελεύθερα κορίτσια στις 3 του Δεκέμβρη, κατά τη διάρκεια του εσπερινού και μόλις σκοτείνιαζε, άναβαν κεριά στον ανατολικό τοίχο της λίμνης. Κάποιες κοπέλες έβαζαν τα κεράκια τους πάνω σε σανίδες ξύλου και μαζί με μια ευχή τα έστελναν στο βυθισμένο εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας. Η πορεία της σανίδας στη λίμνη έδειχνε αν η ευχή θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Αν το κεράκι έσβηνε θεωρούνταν αποτυχία αλλά η ελπίδα έμενε, καθώς το επόμενο πρωί όλα τα κορίτσια κατέφθαναν και πάλι στη λίμνη για να πλυθούν με το νερό που η Αγία Βαρβάρα είχε αγιάσει το προηγούμενο βράδυ.

FIL 7597

FIL 7601

 DSC0727

 DSC0728

 DSC0750

Σχετικές δημοσιεύσεις