Παραστάσεις αφιερωμένες σε πυρόπληκτους και πρόσφυγες στο Δήμο Παύλου Μελά

«Νυχτοφαγιές» του Σπύρου Λαζαρίδη για το στρατόπεδο Παύλου Μελά στο Χρήστος Τσακίρης

Στις 28 Σεπτεμβρίου ξεκινούν οι παραστάσεις του θεατρικού έργου με τίτλο «Νυχτοφαγιές» του Σπύρου Λαζαρίδη που είναι παραγωγή της Ε΄ ΕΛΜΕ Θ. Οι παραστάσεις θα γίνουν στην αίθουσα θεάτρου του Κέντρου Πολιτισμού Χρήστος Τσακίρης του Δήμου Παύλου Μελά.

Οι παραστάσεις είναι αφιερωμένες σε δυο ομάδες συνανθρώπων μας που η ζωή τους σημαδεύτηκε για πάντα, τους πυρόπληκτους της Ανατολικής Αττικής και τους πρόσφυγες. Αποτελεί συνέχεια της συνεργασίας με τη θεατρική ομάδα που δραστηριοποιείται στα Δυτικά της Θεσσαλονίκης. Το 2014 παρουσιάστηκε το έργο “Καντίνα”/”Canteen”/Can(teen), αφιερωμένο στους συναδέλφους που τέθηκαν σε καθεστώς διαθεσιμότητας-απόλυσης, και το 2016 “Πες το ψέματα”, αφιερωμένο στους πρόσφυγες.

Ως εκπαιδευτικοί και πολίτες παίρνουμε θέση απέναντι σε ό,τι μας πονάει, αναζητούμε τις αιτίες και τους υπεύθυνους, συγχρόνως όμως, εκφράζουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας.

Με απόφαση του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ θα κυκλοφορήσουν κουπόνια ενίσχυσης των πέντε (5) ευρώ. Για να παρακολουθήσετε την παράσταση, αναγκαία είναι η κράτηση θέσης στα τηλέφωνα: 6932460835 και 6976158744.

Ημερομηνίες παραστάσεων

Παρασκευές & Σάββατα: 28, 29 Σεπτεμβρίου // 5, 6, 12, 13 Οκτωβρίου 2018

Ώρα: 20.00

ΤΟ ΕΡΓΟ

Μια γυναίκα ζει με μνήμες και φροντίζει αδέσποτα σκυλιά. Ούτε η πρώτη είναι ούτε η τελευταία. Προσοχή όμως. Τα σκυλιά τριγυρίζουν στο, άδειο από στρατιώτες, εγκαταλελειμμένο στρατόπεδο Παύλου Μελά. Η γυναίκα αποφεύγει σαν το διάολο το λιβάνι να τ’ αποκαλεί με ανθρώπινα ονόματα. Έχει τους λόγους της. Δεν της είναι άγνωστα τα χώματα που πατά. Σ’ αυτά μπουσούλησε ως βρέφος. Αυτή ήταν το πρώτο παιδάκι που γεννήθηκε σ’ εκείνο το κολαστήριο που ήταν το Παύλου Μελά στον καιρό της Ναζιστικής Κατοχής. Αυτή και τα χώματα ξέρουν.

Ξέρουν γιατί τα χορτάρια εκεί δεν φυτρώνουν ούτε και ξεραίνονται σαν όλα τα χορτάρια του κόσμου.

Ξέρουν τι ήταν τα θρεφτάρια του στρατοπέδου και τι ήταν οι νυχτοφαγιές.

Ξέρουν τι ήταν ο πιστολισμός στο πίσω μέρος του κρανίου και τι είναι να συνηθίζεις τον καθημερινό θάνατο του διπλανού ανθρώπου που, κατά τύχη, δεν είσαι εσύ.

Ξέρουν βέβαια και τη λαχτάρα για ζωή, ξέρουν για τα ερωτικά ραβασάκια των μελλοθάνατων που ανταλλάσσονταν ανάμεσα στα αγκαθωτά σύρματα που χώριζαν άντρες και γυναίκες, Έλληνες και Σέρβους ή Ιταλούς.

Ξέρουν όμως και άλλα.

Ξέρουν γιατί η Συννεφιασμένη Κυριακή στοιχειώνει τα όνειρα ενός κρατούμενου και παιδεύει έναν υπάλληλο του στρατοπέδου.

Ξέρουν πως Εβραίοι έφυγαν και από το στρατόπεδο αυτό για το ταξίδι του χαμού τους.

Ξέρουν πως έφυγαν ξοπίσω τους κι άλλοι κι άλλοι, που δεν γνώρισαν τα κρεματόρια και το Ολοκαύτωμα, γνώρισαν όμως τη φρίκη των στρατοπέδων συγκέντρωσης στη Γερμανία.

Ξέρουν γιατί έπαιζαν ποδόσφαιρο τα παιδιά της γειτονιάς δίπλα στην Τούμπα των εκτελέσεων. Ξέρουν πόσοι ακριβώς ήταν εκείνοι οι τελευταίοι του στρατοπέδου που παρέλασαν ρακένδυτοι και γιόρτασαν με όλη τη Θεσσαλονίκη την Απελευθέρωση.

Στο θεατρικό έργο Νυχτοφαγιές ενσωματώνονται λέξεις και γεγονότα όπως τα διηγήθηκαν ή τα έγραψαν οι ίδιοι οι κρατούμενοι. Εξ άλλου λέξη κρατούμενου αυτού του στρατοπέδου είναι και ο τίτλος του έργου˙ κρατούμενου ο οποίος έζησε και την εμπειρία του εγκλεισμού του στην αποθήκη ψυχών απ’ όπου προμηθεύονταν τα θύματα για τα αντίποινά τους οι Γερμανοί, αλλά και την εμπειρία της αποστολής του στη Γερμανία απ’ όπου ευτυχώς επέστρεψε ζωντανός.

Η μουσική του Βασίλη Τσιτσάνη γαντζώνεται από μια συγκυρία, που μπορεί και να μην είναι σκέτη συγκυρία και σύμπτωση, και μπολιάζει με τη δύναμή της το έργο.

Δείτε επίσης:   Ξεκίνησε η λειτουργία του ΚΕΠ Υγείας στο Δήμο Παύλου Μελά

Εκτός από λόγια των κρατουμένων, στο έργο εισάγονται και φράσεις ενός λογοτέχνη της Θεσσαλονίκης που έγραψε για το στρατόπεδο, τους κρατούμενούς του, αλλά και για τους άλλους, που με τα διάφορα κατοπινά Σχέδια Μάρσαλ, εξασφάλισαν χρυσά κουτάλια, πιρούνια και μαχαίρια για τον εαυτό τους και χρυσές αλυσίδες για τους ηττημένους, εκείνους που παρέλασαν ρακένδυτοι από το Στρατόπεδο προς το Διοικητήριο τη μέρα της Απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τη Φασιστική Γερμανική Κατοχή.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο, στίχοι τραγουδιών, σκηνοθεσία: Σπύρος Λαζαρίδης

Μουσική: Βασίλης Μπάνος

Κίνηση, χορογραφία: Αυγή Προγκίδη

Σκηνικά: Τάσος Τσιάχτας

Κατασκευή σκηνικών: Σταύρος Τσαλαμπούνης

Κουστούμια: Σταυρούλα Μαμούτου

Φωτισμοί, μακιγιάζ: Ολυμπία Λαζαρίδου

Ηθοποιοί: Παναγιώτης Αλευρίδης, Γιάννης Αναβελάνος, Γιώργος Γκάτσος, Δήμητρα Γοργορή, Στάθης Δρίζης, Δήμητρα Θωμά, Βίκη Κίτσιου, Ολυμπία Κύκλη, Γιώργος Λαδόπουλος, Μαίρη Λυμπεριάδου, Σταυρούλα Μαμούτου, Πέπη Μισαηλίδου, Βάσω Μπούρη, Φωτεινή Παπαδοπούλου, Σοφία Παπαθανασίου, Άννα Ρογδάκη, Τάσος Σαμαράς, Σταύρος Τσαλαμπούνης, Σταυρούλα Τσέλιου

Θέατρο Σκιών: Οδυσσέας Κανλής

Σχεδιασμός, κατασκευή φιγουρών: Μιχάλης Μυλωνάς

Ο ΣΠΥΡΟΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗ…

Γεννήθηκε, το 1958 στο Ηλιόλουστο του Κιλκίς και από το 1967 μένει στη Θεσσαλονίκη. Τελείωσε το Φυσικό τμήμα της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης και εργάζεται ως καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση.

Τα πρώτα του ποιήματα δημοσιεύτηκαν το 1982 στο περιοδικό «Διαγώνιος» (αρ. 10, Θεσσαλονίκη, Ιαν. – Απρ. 1982). Από τότε συνεργάστηκε με ποιήματα, δοκίμια και μελέτες εκτός της «Διαγωνίου» και με τα περιοδικά: «Οδός Πανός», «Εντευκτήριο», «Τραμ», «Η λέξη», «2 τροχοί», «Θεσσαλονικέων πόλις», «Ο δημότης», «Δυτικώς», «Τάμαριξ», «ΠΟΛΗ».

Ποιήματά του ανθολογήθηκαν στη σειρά «Φωνές» των εκδόσεων Πρόσπερος, στο «Κατάλυμα νέων ποιητών της Θεσσαλονίκης 1980-1989» των εκδόσεων Μπιλιέτο, στο ιταλικό περιοδικό Private, N. 24, Bologna, Italia, χειμώνας 2002-03 και στην ανθολογία «A century of Greek poetry 1900-2000, Cosmos Publishing, River Vale, New Jersey, 2004.

Εξέδωσε βιβλία ποίησης, ιστορικές και λογοτεχνικές μελέτες, λευκώματα, ανθολογίες, θέατρο.

Ενδεικτικές εκδόσεις από το πλούσιο έργο του Σπύρου Λαζαρίδη

Γλυκιές σφαιρούλες απ’ τ’ όμορφό σου όπλο, ποιήματα, Εκδόσεις Διαγωνίου(1986)

Η μοτοσυκλέτα στην ελληνική λογοτεχνία, μελέτη, Εκδόσεις Διαγωνίου (1987)

Λαίμαργο βλέμμα, ποιήματα, Εκδόσεις Διαγωνίου (1990)

Λεμπέτ, μελέτη, έκδοση της Άλλης Πλευράς (1993)

Από το Βαρδάρι ως το Δερβένι, ιστορική καταγραφή μέχρι το 1920, μελέτη, εκδ. Ζήτρος (1996)

Η μοτοσυκλέτα στην ελληνική λογοτεχνία, β΄ έκδ., μελέτη, εκδ. Ζήτρος(1998)

Δι’ εγκαταστάσεως 1914, λεύκωμα, έκδοση του Δήμου Σταυρούπολης (2001)

Ο Σταύρακας ηγάπησεν, θέατρο, έκδοση του Δήμου Ευόσμου (2001)

Μέρες ποδοσφαίρου, μελέτη, έκδοση του Δήμου Σταυρούπολης (2002)

Βιβλία Σταυρουπολιτών, λεύκωμα, έκδοση του Δήμου Σταυρούπολης (2002)

Ξορκίζοντας το κακό, λεύκωμα, έκδοση του Δήμου Σταυρούπολης (2002)

Δι’ εγκαταστάσεως 1914, 2η έκδοση, λεύκωμα, έκδοση του Δήμου Σταυρούπολης, (2006)

Ενδοσκεληδόν, ανθολογία έργων της ελληνικής λογοτεχνίας με ήρωες μοτοσυκλέτες και μοτοσυκλετιστές, ανθολογία, εκδ. Ζήτρος, Θεσσαλονίκη (2008)

Η μοναξιά του Ζέιτενλικ, η μακραίωνη κυοφορία των δυτικών συνοικιών της Θεσσαλονίκης μέχρι το 1920, μελέτη, εκδ. Ζήτρος (2012)

ελαιώνας/zeitenlik, Ιεροσπουδαστήριο Μονής Λαζαριστών, το 2012 πίσω από το 1912 ως το 1859, κατάλογος έκθεσης (2012)

ελαιώνας/zeitenlik, Ιεροσπουδαστήριο Μονής Λαζαριστών, το 2012 πίσω από το 1912 ως το 1859, κείμενο σε τρεις γλώσσες: ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά (2012)

Ίχνη όζας, διηγήματα, εκδ. Ζήτρος, Θεσσαλονίκη (2013)

Στα ίχνη του κόκκινου Κανάκη, μελέτη, έκδοση: Κέντρο Ιστορίας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης (2014)

Εκείθεν της Αγίας Παρασκευής, το τοπίο της δυτικής υπαίθρου της Θεσσαλονίκης (1914-1919), μελέτη, εκδ. UNIVERSITY STUDIO PRESS (2016)

Μελάφτσα, Ηλιόλουστο: μνήμη πρώτων, βιβλίο 1, μελέτη (2017)

Σχετικές δημοσιεύσεις